Zondagochtend 28 februari 07.00 uur…..de wekker loeit…buiten regent het heftig…shit, is het nu al maandag? (2 seconden verstrijken)…de realiteit dringt door…. ik heb me in een impulsieve bui opgegeven voor een heuse adventure race. Ter voorbereiding organiseert Adriaan Mosterman met zijn team vandaag een (broodnodige!) oriëntatiedag in Heeze.
In deze moderne tijd van geavanceerde navigatiesystemen heb ik me kwetsbaar opgesteld door deel te nemen aan een cursus kaartlezen. Samen met mijn (mannelijke!) teamgenoot en collega sporters staan we, na 10 min uitleg, gewapend met outdoor goeroe Robert Zantingh, kickbike en kaarthoekmeter in de bossen.
Kaarten zijn voor een man een verkleinde versie van de werkelijkheid. Een man kan op een kaart een route zoeken die bij de richting past. Vrouwen lezen geen kaart, die beleven het gebied. De gebruikelijke herkenningspunten voor vrouwen ontbreken op deze kaart…. De bloemenwinkel of drogist staan er niet op. Er is geen duidelijke volgorde van punten. Kortom…ik stond al 1-0 achter.
40 minuten, een aantal strategische missers en slechts 1 kaartknip later is voor mij bewezen dat het succes bij adventure racen voornamelijk bepaald wordt door oriëntatie, tactiek en communicatie.
In de oertijd bestond een verdeling van deze taken tussen mannen en vrouwen al. De mannen moesten hun ruimtelijke oriëntatie verbeteren voor de jacht en het inschatten van de afstand van een speer. De vrouw moest in de oertijd vooral aan verschillende zaken tegelijk kunnen denken, de groep in de gaten houden en op alle gevaren van buitenaf letten. Daarmee werden ze sterk in sociale organisatie en communicatie. Zo ontstonden verschillende specialisaties in de hersenen van mannen en vrouwen die tot op de dag van vandaag nog intact zijn gebleven. Dat betekent toch gelijke kansen voor mannen en vrouwen. Sterker nog…een gemengd team is ideaal voor deze outdoor race!
Adriaan, bedankt voor het uitzetten van een mooi (fiets)parcours en de gelegenheid om de touwen te beklimmen. Aan onze conditie beloven we consequent te werken, maar de belangrijkste les bewaar ik in een plastic hoesje om mijn nek ;-)
Tot in Dalfsen!
Danielle van den Berk (teamlid "lichtend pad")
